Acone
Inhoud |
Soort organisatie
- Wetenschappelijk game-onderzoeksinstituut
- Game-expertisecentrum
Korte omschrijving van de activiteiten, expertisegebieden etc.
Acone is een netwerk van (oud-)medewerkers van de Universiteit Twente in Enschede. Wij hebben onze kennis, inzichten en ervaringen opgedaan binnen Onderwijskunde, Communicatiekunde, en Bedrijfskunde. We werken nauw samen met tal van organisaties op het gebied van onderwijsinnovatie.
URL website
Naam + naw-gegevens contactpersoon
Contactpersoon: Rik Min
Opmerkingen
Van kennis tot kunde; met simulaties?
In de discussie van kennis naar kunde van de afgelopen tijd, is wel duidelijk geworden dat statische kennis, zoals feitjes, citaten en verhalen reproduceren niet genoeg zijn om in deze complexe maatschappij lange tijd blijvend goed te kunnen functioneren. Het gaat in een complexe maatschappij niet alleen om kennis, maar ook om inzicht, anders stokt jouw kennisvermeerdering op een gegeven dag. Je gaat het immers “pas zien als je het begrijpt” (Cruyff). Je bent weerbaarder als je op school of universiteit inzicht in dingen hebt gekregen. Als je inzicht hebt gekregen, krijg je meer zicht op belangrijke, andere, nieuwe dingen die je eerder niet bemerkte of het nut niet van zag; ook later als je van je opleiding af bent. Je kunt gemakkelijk nieuwe dingen in je opnemen als je een goed referentiekader hebt; alles een beetje alvast ontdekt of verkend hebt. Je leert makkelijker dingen uit de ‘nabijgelegen’ gebieden die je al van eerder leren kende (Vygotsky). Een goed referentiekader verwerf je pas door inzicht en dat gebeurt vaak door het kunnen trainen van inzicht. Dat kan met simulatieprogramma’s. Bijvoorbeeld met interactieve java- of flash-applicaties op internet. Met die simulatie-leeromgevingen kun je het van gedrag van fenomenen nabootsen en zelf dingen beproeven. Er hoort dan wel een goed lespakket bij te zitten. Werken met simulaties is geen vaardigheidstraining, zoals bij spellen en games meestal het geval is, maar een inzichtstraining. Werken met simulaties – ongestoord en onbelemmerd zonder al te veel druk van buitenaf, kijken naar input/output relaties – is zo iets zoals een wetenschapper ook werkt. Op deze manier verworven inzichten blijven langer bij; en geven je het juiste spoor, waarlangs je later, op momenten als het nodig is, meer en makkelijker informatie bij kunt gaan zoeken.
- Een voorbeeld uit de praktijk: een leraar ergens op een school in Nederland gebruikt ons ‘vijver in de computer’-programma. Hij heeft onze experimentele ‘applet’ voor een paar tientjes gekocht en geïmplementeerd op zijn eigen website. Hij heeft zelf lesmateriaal geschreven; deels samengesteld uit voorbeeld-materiaal. Zijn leerlingen kunnen met zijn materiaal, gebaseerd op zijn eigen les-niveau, spelenderwijs vissen leren kweken. Deze leraar trekt er een hele middag voor uit. Kinderen hebben elk op het internet een eigen viskweekvijver en op het einde van de les heeft het ene groepje meer vissen gekweekt dan het andere groepje. Dat roept vragen op bij de verschillende groepjes kwekers. Hoe komt het dat jullie naar 6 maanden kweken meer vissen, karpers of zilverkarpers, hebben dan wij? Wij gaven immers ruim en veel visvoer? Maar gaven jullie ook wel voldoende mineralen? Werd het water door al die algengroei niet veel te troebel? Dat zijn spannende dingen. Dat roept weer nieuwe vragen op. Dergelijke lessen blijven je bij.
Al dergelijke vormen van nieuw onderwijs zijn mogelijk geworden door het internet. Vroeger waren er practica, die zijn weg, maar gelukkig is er net op tijd internet gekomen. Dat maakt heel gelukkig veel dingen weer mogelijk. Hoewel er in Nederland nog heel wat water door de Rijn moet stromen en nog heel veel lesmateriaal moet worden ontworpen, is er toch al een aantal verrassende dingen voor dergelijke vormen van leren mogelijk. Je zegt tegen een groepje leerlingen: “Hier heb je een website over zonne-energie” of “hier heb je een interactief macro-economisch model van een klein open land”, met een interactieve simulatie en wat bijbehorende – parallelle - informatie, “kun je hier een wetmatigheid in ontdekken?” of “kun je dit probleem, wat je ziet verschijnen, oplossen”? Het is zelfs mogelijk om lesboeken op internet te hebben, waar in de tekst niet een alleen een gewoon plaatje iets uitlegt over de stof, maar waar een animatie, een video-filmpje of een kleine pasklare interactieve ontdekomgeving is ingebouwd om ‘ter plekke’ je kennis of inzicht even kunt demonstreren of uitproberen: wij noemen dat een “zes-dimensionaal e-book”. Zie bijvoorbeeld de derde uitgave van een van mijn zes online e-boeken, hier ‘simulatietechnologie’, op locatie: http://projects.gw.utwente.nl/pi/Book/Contents.html. Dat e-book geeft in bepaalde hoofdstukken en/of paragraven parallelle audiovisuele uitleg of parallelle mogelijkheid om te oefenen met simulatie-applicaties die we – ‘toevallig’ - elders in de afgelopen jaren gemaakt en getest hadden. Kortom: op het gebied van simulaties bieden moderne web-technologieen, en een beetje speelse aanpak, heel veel onderwijskundige nieuwe mogelijkheden. Kansen genoeg, in allerlei vakken op allerlei niveaus, maar wie neemt de handschoen op?
Ons bedrijf, acone.nl, geeft advies in dergelijke e-learning en e-community zaken. We zijn een samenwerkingsverband van 5 academici en een technische man. Wij kennen elkaar van de Universiteit Twente, sommigen van ons werken al meer dan 15 jaar samen op dit gebied. We hebben simulaties en modellen beproeft en getest voor e-learning op het gebied van techniek, chemie, farmacie, economie, biologie, fysiologie en medische wetenschappen. We hebben methoden, technieken en theorieen ontwikkeld. Al onze ervaringen en vele andere dingen willen we graag met u delen. Wij kunnen u helpen dingen als dit op te starten. De kosten van dergelijk lesmateriaal zullen u vaak best mee vallen. Zo niet, dan kunnen wij kijken of er andere kanalen zijn waarlangs we ook bepaalde zaken kunnen bereiken. Voor meer informatie of advies, zie: http://www.acone.nl
